Aqaba is overigens de laatste plek die we aandoen. Vanmorgen zijn we hier aangekomen vanuit Wadi Rum, de woestijn die Lawrence of Arabia doorkruist heeft op een kameel (een dromedaris om precies te zijn, want op kamelen wordt niet gereden omdat die te wild zijn, maar iedereen spreekt nu eenmaal altijd over “de woestijn doorkruisen op een kameel” dus als ik voortdurend ga schrijven over dromedaris hier en dromedaris daar dan lijk ik wel een wijsneus dus houd ik het gemakshalve bij een kameel). Ik heb intussen natuurlijk ook zo een arafat-sjaal voor op mijn kop gekocht dus dachten we kom we gaan de woestijn in op een kameel, en na welgeteld één minuut heeft mijne kameel in mijne voet gebeten. “No, camel is no bite Sir, is just scratching its back” zegt de 11 jaar jonge gids, terwijl ik het bloed uit mijn zakdoek wring en de chauffeur van een jeep wenk.

De zitbankjes achter in de pickup zijn even comfortabel als het zadel van een kameel, maar je bloedt er minder van uit je voeten dus ben ik heel tevreden dat we de zandbak verder verkennen op vier wielen. De woestijn intrekken vraagt zoals steeds de nodige opoffering in termen van hygiene en comfort, maar de indruk die ze op mij maakt doet zelfs de prachtigste herinnering aan Petra verbleken. De panorama’s die je krijgt variëren van een oneindig strand van Oostende zonder zee (en zonder Oostende) tot oranje duinen die opgewaaid zijn tegen rotswanden die door de eeuwen heen zijn gaan lijken op Viktor Joesjtsjenko in zijn slechtere dagen. De twee Franse meisjes met wie we de jeep delen zien in elke rotsformatie allerhande gezichten en zo, maar mij blijft het verbazen vanwaar ze die dingen allemaal halen. Volgens mij doen die mannen van perrier nog altijd teveel benzeen in hun water.

Yours truly,
b-ze

Een rondritje hier maakt overigens droogweg duidelijk waar de hetze in deze regio vandaan komt. Het lijkt er sterk op dat alle profeten uit de geschiedenis hebben afgesproken om hier hun beste goocheltrucks uit te halen en school te vormen. Als Columbus 2000 jaar eerder had kunnen uitvaren, dan hadden ze hun wonderen wat geografisch kunen spreiden en hadden we nu al de drukte niet gehad. Maar iedereen wou per se het podium voor zichzelf in de grote zandbak hier. Da’s een beetje zoals de Beatles en de Stones tegelijk laten spelen op Rock Werchter, daar komt gegarandeerd gekibbel van. En het zou me trouwens niet verbazen dat alles gewoon begonnen is met een uit de hand gelopen caféruzie.
- Wedden dat ik die rivier effe kan laten stoppen met stromen?
- Waar is da nu weer goe voor? Ik loop er gewoon over als ‘t moet.
- Kom jongens, stop het! Kruis erover.

Wat mij na een weekske reizen al het meest is opgevallen aan de lokale bevolking is enerzijds hun uitgesproken vriendelijkheid (zelfs als ge niks koopt, steldu voor!), en anderzijds het gebrek aan levensvreugde waaraan ze uiting geven. Ik begrijp wel dat ne mens weinig vrolijk wordt van een klimaat waar de middagtemperatuur in de herfst rond de 35 graden Celsius ligt en ge drie dagreizen nodig hebt om een druppel water tegen te komen, maar die mensen wachten hier echt tot de dag voorbij is om morgen hetzelfde te doen. Terwijl die rotsige woestijnbodem i-de-aal is om te petanquen in de late namiddagzon met een fris fleske witte wijn, en de veelheid aan witte muren zich perfect leent voor een openlucht-avondcinema (met pils en nacho’s voor de liefhebbers, thee en baklava voor de anderen, en shish kebab voor iedereen). Ne goeie manager mankeren ze hier. Een soort cantuspraeses.

Ondanks de overvloed aan Bijbelse sites hier, heb ik ver weg van alle historische monumenten en heilige plaatsen de beste indruk heb gekregen van het leven ten tijde van Jezeke-zoet. Een trektochtje op sandalen door een stoffige woestijnkloof, en ik begreep ineens waarom ze in de Bijbel de gasten hun voeten wasten in plaats van gewoon een fris blikske Jupiler open te trekken. Als ik mijn ogen even toedeed zag ik overal krampachtige samaritanen, manden vol broden en vissen, en Jezus die alle marktkraampjes in de tempel overhoop shotte (dat had ik ook graag eens gedaan!). Toen ik mijn ogen weer opendeed was alles helaas weer verdwenen.
Inclusief de rest van de groep.

Yours truly,
b-ze

Thanks guys, 

b-ze